Ομιλία του Emmanuel Macron στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο -Δηλώσεις για την Ευρώπη και την Ελλάδα [fr]

Αποσπάσματα της ομιλίας του Γάλλου Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Emmanuel Macron στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - 17 Απριλίου 2018.

Πρώτη ομιλία του Γάλλου Προέδρου Emmanuel Macron στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά την εκλογή του, κατά την οποία είχε επίσης την ευκαιρία να ανταλλάξει με τους ευρωπαίους βουλευτές.

JPEG

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την Ελλάδα, ο Πρόεδρος επιβεβαίωσε εκ νέου την υποστήριξη της Γαλλίας προς την Ελλάδα : « Η Γαλλία βρίσκεται ανά πάσα στιγμή στο πλευρό οποιουδήποτε Κράτους- μέλους όταν η κυριαρχία αυτού δέχεται επίθεση. (…) Είναι και πάγια θέση μας προς την Ελλάδα όταν απειλείται στην Ανατολική Μεσόγειο ».

Αποσπάσματα της ομιλίας του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - 17 Απριλίου 2018 :

« Την παρούσα στιγμή φέρουμε μια ιδιαίτερη ευθύνη. Δεν μπορούμε να παριστάνουμε, κατά κάποιον τρόπο, ό,τι οι συζητήσεις μας είναι οι συνηθισμένες. Και η παρούσα στιγμή είναι εκείνη που μας χωρίζει από τις επόμενες ευρωπαϊκές εκλογές, όπου θα πρέπει να συνεχίσουμε τους αγώνες μας για τα ιδανικά μας. Και για να ξεκινήσω αυτή την συζήτηση θέλω να μοιραστώ μαζί σας δύο σταθερές πεποιθήσεις.

Η πρώτη είναι ό,τι εάν αποφασίσουμε να εγκαταλείψουμε την δημοκρατία και όλα όσα συνεπάγεται για την Ευρώπη, θα ακολουθήσουμε λάθος κατεύθυνση. Η δεύτερη είναι ότι μπορούμε στο πλαίσιο αυτό και οφείλουμε να οικοδομήσουμε μια νέα ευρωπαϊκή κυριαρχία μέσω της οποίας θα δώσουμε την ξεκάθαρη και ρητή απάντηση στους συμπολίτες μας ότι μπορούμε να τους προστατέψουμε, να απαντήσουμε στις σημερινές αναταραχές που συμβαίνουν στον κόσμο.

Σε αυτόν τον κόσμο, σε αυτήν τη δύσκολη στιγμή, η ευρωπαϊκή δημοκρατία, το πιστεύω ακράδαντα, αποτελεί αφ’ εαυτής εγγύηση. Το μεγαλύτερο λάθος θα ήταν να εγκαταλείψουμε το μοντέλο μας, την ταυτότητά μας θα τολμούσα να πω. Εδώ στο Στρασβούργο όπως και στις Βρυξέλλες, δίνετε καθημερινά ζωή στην δημοκρατία στην Ευρώπη για την οποία μιλούσε ο TOCQUEVILLE. Η ταυτότητά μας, είναι κατ΄αρχάς η δημοκρατία που σέβεται το άτομο, τις μειονότητες, τα θεμελιώδη δικαιώματα, εκείνη που είχε το όνομα που διεκδικώ ακόμα « η φιλελεύθερη δημοκρατία».

Δεν θέλω να αφήσω να εγκατασταθεί εκείνη η εγκληματική ψευδαίσθηση που, ας μην το ξεχνάμε ποτέ, λιγότερο εδώ από αλλού, έσπρωξε την ήπειρό μας στο χείλος της αβύσσου. Η ψευδαίσθηση της ισχυρής εξουσίας, του εθνικισμού, της υποχώρησης των ελευθεριών. Και διαφωνώ με αυτήν την ιδέα που κερδίζει ακόμα και την Ευρώπη ότι η δημοκρατία είναι καταδικασμένη σε ανικανότητα. Απέναντι στον αυταρχισμό που μας περιστοιχίζει παντού, η απάντηση δεν είναι η αυταρχική δημοκρατία αλλά η κυριαρχία της δημοκρατίας.
(…)

Το ευρωπαϊκό μοντέλο δεν είναι ούτε αφηρημένο ούτε παλαιό. Ενσαρκώνεται σήμερα στην κοινή μας προσήλωση στην προστασία του περιβάλλοντος, του κλίματος, της υγείας. Αναπτύσσεται σήμερα στην προσέγγισή μας στον τομέα της ψηφιακής επανάστασης όπου μόνον οι Ευρωπαίοι είναι τόσο προσηλωμένοι στην ελευθερία της καινοτομίας όπως και της δίκαιης ρύθμισης και την προστασία της ιδιωτικής τους ζωής. Η ταυτότητα αυτή μας ξεχωρίζει βεβαίως πρώτα απ΄όλα από τις αυταρχικές δυνάμεις, αλλά σήμερα, πρέπει να το πούμε, και από μερικούς πολύ στενούς συμμάχους.

(…)
Ορισμένοι, προσάπτοντας όλες μας τις ταλαιπωρίες σε μια Ευρώπη μισητή, αποφεύγοντας έτσι τις δικές τους ευθύνες, μάς λένε με έπαρση ότι οι λαοί δεν θέλουν πια την Ευρώπη. Προτείνουν χρυσές διεξόδους. Μερικές φορές γίνονται πιστευτοί. Στη συνέχεια αποποιούνται τις ευθύνες τους όταν πρέπει να οδηγήσουν τον λαό τους μέχρι το τέλος αυτής της περιπέτειας. Άλλοι υποστηρίζουν ήσυχα ότι δεν πρέπει να επιταχύνουμε το βήμα μας για να μην πιέσουμε τους λαούς, ότι κάτι τέτοιο θα ήταν προς όφελος των λαϊκιστών. Εκείνοι θα ήθελαν να συνηθίσουν σε ένα ρυθμό που γνωρίζουμε καλά : εκείνου της παραλυσίας, χωρίς να συνειδητοποιούν τον χρόνο που περνά.

Πιστεύω ότι τίποτα δεν είναι πιο ανακριβές. Θα ήταν βολικό να διαλύσεις το λαό ή να εξεγείρεις αυτά τα πάθη για να αποφύγεις να προτάξεις έναν δρόμο. Να κάνεις κριτική χωρίς να προτείνεις, να καταστρέφεις χωρίς να αναδομείς. Δεν είναι ο λαός που εγκατέλειψε την ευρωπαϊκή ιδέα, είναι η προδοσία των ιθυνόντων που την απειλεί. Πρέπει να ακούσουμε το θυμό των λαών της Ευρώπης σήμερα. Εκείνο που έχουν ανάγκη δεν είναι διαπαιδαγώγηση, αλλά ένα νέο σχέδιο, μια απαίτηση αποτελεσματικότητας στην καθημερινότητά τους. Και εκείνοι που εμπορεύονται αυτόν τον θυμό τον οποίο τροφοδοτούν, προτείνουν ως μόνο μέλλον τον μονόδρομο της επιστροφής στην εθνικιστική ρήξη του χθες. Έχουμε δοκιμάσει όλους τους τρόπους και όλες τις συνέπειες.
Για να ξαναδώσουμε ζωή στην Ευρώπη των λαών, πρέπει λοιπόν να δεχθούμε να δράσουμε διαφορετικά αντλώντας από την πηγή της δημοκρατίας και κοιτώντας τα πράγματα κατάματα : πώς να είμαστε ικανοποιημένοι από τις ευρωπαϊκές εκλογές όταν ψηφίζουν λιγότεροι από έναν στους δύο εκλογείς ; Ας οικοδομήσουμε λοιπόν την χρονιά που έρχεται μια πραγματικά δομημένη συζήτηση βασισμένη σε πεποιθήσεις, σε προτάσεις. Δεν μπορούμε σήμερα να συνεχίσουμε να κάνουμε ότι και χθες, δηλαδή να αρνιόμαστε να μιλούμε για Ευρώπη, να κατανείμουμε μόνο θέσεις, να κατηγορούμε τις Βρυξέλλες ή το Στρασβούργο για όλες τις αδυναμίες. Εάν συνεχίσουμε κάτι τέτοιο, είναι σαν να αποφασίζουμε ένα παιχνίδι υποκρισίας που ίσως είναι βολικότερο για τον καθέναν μας αλλά που δεν θα μας επιτρέψει να λύσουμε κανένα πρόβλημα. Πιστεύω όπως και εσείς στην ευγένεια και τον πολυσύνθετο χαρακτήρα της δημοκρατικής επιλογής.

(…)
Η δεύτερη πεποίθηση που επιθυμώ να μοιραστώ εν συντομία μαζί σας, είναι εκείνη της αναγκαίας ευρωπαϊκής κυριαρχίας. Η υπεράσπιση της ευρωπαϊκής ιδέας δεν είναι η υπεράσπιση μιας αφηρημένης ιδέας, η μείωση των δικών μας κυριαρχιών, όχι, βασίζεται στο γεγονός ότι απέναντι σε αυτές τις μεγάλες ανατροπές του κόσμου, στις μεγάλες αυτές αλλαγές, τις στιγμές αυτές που ζούμε, έχουμε ανάγκη μια κυριαρχία μεγαλύτερη από την δικιά μας, συμπληρωματική και όχι υποκατάστατη, που μόνον εκείνη θα επιτρέψει να δοθούν οι σωστές λύσεις για τις μεγάλες μεταναστεύσεις, την ανασφάλεια στον πλανήτη, τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές μεταμορφώσεις. Αυτή είναι η ευρωπαϊκή κυριαρχία στην οποία πιστεύω.

Πράξατε πολλά για το ζήτημα αυτό και θέλω να σας ευχαριστήσω, αλλά έως το τέλος της κοινοβουλευτικής περιόδου, την άνοιξη του 2019, πρέπει να έχουμε απτά αποτελέσματα σε πολλά μέτωπα. Οι μεταναστεύσεις, αποδεσμεύοντας τη δηλητηριασμένη συζήτηση για τη ρύθμιση του Δουβλίνου και τις μετεγκαταστάσεις, αλλά και ξεπερνώντας αυτή τη συζήτηση, οικοδομώντας την εξωτερική και εσωτερική αλληλεγγύη που έχει ανάγκη η Ευρώπη μας. Προτείνω λοιπόν τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού προγράμματος που θα στηρίζει άμεσα, οικονομικά, τους τοπικούς φορείς που υποδέχονται, που ενσωματώνουν μετανάστες.

Το δεύτερο θέμα θα είναι η φορολόγηση της ψηφιακής οικονομίας, σε συνέχεια της πρότασης της Επιτροπής δημιουργώντας έναν βραχυπρόθεσμο φόρο θέτοντας τέλος στις απαράδεκτες υπερβολές, υποστηρίζω αυτήν την πρόταση, είναι ουσιαστικής σημασίας και θα επιτρέψει επίσης, το εύχομαι, καθαρές πίστες χρηματοδότησης για τον επερχόμενο προϋπολογισμό.

Η μεταρρύθμιση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης είναι το τρίτο απαραίτητο μέτωπο πριν το τέλος της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου, ορίζοντας έναν οδικό χάρτη που θα επιτρέψει να προχωρήσουμε βαθμιαία προς την τραπεζική ένωση και την δημιουργία μιας δημοσιονομικής ικανότητας υπέρ της σταθερότητας και της σύγκλησης στην ζώνη του ευρώ.

Εκείνο που μας κρατά τέλος μαζί, δεν είναι μόνον ένα νόμισμα ή μια συνθήκη, είναι το αίσθημα του ανήκειν ή αλλιώς ένας πολιτισμός και θα ήθελα να αναφέρω, γιατί είναι σημαντική μια πραγματική πρόοδος στη δημιουργία ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, ή η ανάπτυξη του Erasmus, αλλά θέλω στο σημείο αυτό να επιμείνω σε μία από τις τρέχουσες εργασίες σας, ουσιαστικής σημασίας κατά τη γνώμη μου, εκείνης των πνευματικών δικαιωμάτων, της προστασίας των δημιουργών και της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Η αύξηση αυτή που κατακλύζει τις κοινωνίες μας είναι η μαγιά πολιτισμού χωρίς την οποία η Ευρώπη δεν θα ήταν η ήπειρος της ζωτικής διαφορετικότητας και των δημιουργικών ταλέντων.
(…)

Η κυριαρχία είναι επίσης οικονομική και εμπορική. Μπορέσαμε, και σε αυτόν τον τομέα, να επιδείξουμε ένα κοινό πρόσωπο και χαίρομαι για τις προόδους των τελευταίων μηνών στον τομέα της οικονομικής και εμπορικής κυριαρχίας για να υπερασπιστούμε τους στρατηγικούς τομείς σε θέματα επενδύσεων κατόπιν πρωτοβουλίας της Επιτροπής και αποτελεί ουσιαστική πρόοδο για τη συνέχιση στον εμπορικό τομέα, και θα επανέλθουμε σίγουρα κατά τη συζήτηση, μια ενωμένη πρόταση, με βούληση στον τομέα της ανάπτυξης, αλλά προστατευτική των νόμιμων συμφερόντων μας, των εργαζομένων μας όπως και των καταναλωτών μας.

Πιστεύω σε αυτήν την οικονομική κυριαρχία, στην ανταγωνιστικότητα που οικοδομεί κάθε Κράτος από τις μεταρρυθμίσεις του, στην απαραίτητη αλληλεγγύη που πρέπει ακόμα περισσότερο να αναπτύξουμε στους κόλπους της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, και σε μια εμπορική πολιτική περισσότερο ρεαλιστική που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Η κυριαρχία, είναι επίσης κλιματική και ενεργειακή κυριαρχία. Είναι απαραίτητη. Πρέπει σύντομα να ανοίξουμε τη συζήτηση και να αυξήσουμε την ευρωπαϊκή συμμετοχή στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Παρισιού. Τελειώνουμε τώρα τις συζητήσεις για το πακέτο ενέργεια-κλίμα, αλλά είναι σαφές ότι πρέπει να περάσουμε σε ένα νέο στάδιο. Πολλοί από εσάς έχουν ήδη δεσμευθεί και επιθυμώ να μπορέσουμε τους επόμενους μήνες να ξανανοίξουμε τη συζήτηση όσον αφορά μια κατώτερη τιμή του άνθρακα. Η Γαλλία θα προωθήσει την ιδέα μιας ελάχιστης τιμής και η Γαλλία θα υποστηρίξει έναν φόρο άνθρακα στα σύνορα. Δεν πρόκειται ούτε για ιδιοτροπία ούτε για τεχνικό εργαλείο, είναι η προϋπόθεση για μια αξιόπιστη ενεργειακή μετάβαση.

Η τέταρτη κυριαρχία που πρέπει να αναπτύξουμε περαιτέρω είναι εκείνη της υγείας και της διατροφής. Στις πολιτικές μας καθημερινά, στις δημοσιονομικές μας επιλογές του σήμερα και του αύριο πρέπει να υποστηρίξουμε μια διατροφική κυριαρχία ποιότητας. Είναι αυτό που περιμένουν οι συμπολίτες μας από εμάς, είναι εκείνο που τους οφείλουμε. Είναι καλό για τις οικονομίες μας και τις χώρες μας, είναι καλό για τους συμπολίτες μας και πρόκειται για μια επιλογή που συνάδει με τις μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις μας.

Η πέμπτη κυριαρχία που πρέπει να υπερασπιστούμε είναι βεβαίως η ψηφιακή κυριαρχία και θέλω στο σημείο αυτό να χαιρετίσω το έργο σας που οδήγησε στην κατάρτιση της νομοθεσίας που σήμερα σε όλες τις διεθνείς συζητήσεις αποτελεί την νομοθεσία αναφοράς, εκείνη που επιτρέπει την προστασία των προσωπικών δεδομένων των συμπολιτών μας. Εκεί που άλλοι νόμιζαν ότι ήμασταν εκείνοι που, κατά κάποιον τρόπο, πρότειναν παράνομες προστασίες, γινόμαστε ο μοναδικός γεωγραφικός χώρος στον κόσμο που ενισχύουμε την καινοτομία και την καινοτομία ρήξης και θα υπερασπιστώ αυτές τις επιλογές στις επερχόμενες συζητήσεις, και που ταυτόχρονα γινόμαστε ικανοί να προστατεύσουμε τις ατομικές ελευθερίες.

Τέλος, αυτή η Ευρώπη της ελευθερίας και της ισότητας είναι εδραιωμένη σε μια βάση κοινωνικών αξιών που ανακηρύξαμε από κοινού στο Göteborg. Αυτή η κοινωνική Ευρώπη, είναι επίσης εκείνη της κυριαρχίας, στη βάση εκείνη στην οποία πιστεύουμε. Υπάρχουν διαφορές, δεν πρέπει ωστόσο να τροφοδοτήσουμε τις αποκλίσεις, η ίδια η έννοια της ευρωπαϊκής περιπέτειας είναι εκείνη μιας αυξημένης σύγκλισης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αγωνιστήκαμε πολλοί μαζί για τη ρύθμιση των κανόνων των αποσπασμένων εργαζομένων τους τελευταίους μήνες. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βελτίωσε ακόμα περισσότερο το συμβιβασμό που επετεύχθη στο Συμβούλιο και διαπιστώνω με ικανοποίηση ότι η μεταρρύθμιση αυτή θα ολοκληρωθεί σύντομα.

Και θέλω να χαιρετίσω το έργο που έγινε. Είναι συγκεκριμένα η εικόνα μιας προστατευτικής και αποτελεσματικής Ευρώπης. Αυτές τις ευρωπαϊκές κυριαρχίες πρέπει να συνεχίσουμε να τις οικοδομούμε. Πρέπει να βρίσκονται στον πυρήνα ενός συνολικού σχεδίου και πρέπει να τροφοδοτήσουν την φιλοσοφία του επερχόμενου Πολυετούς ∆ηµοσιονοµικού Πλαισίου. Και θέλω να ολοκληρώσω την αναφορά μου σε αυτό το θέμα, ο προϋπολογισμός για τον οποίο θα συζητήσουμε πρέπει να εκφράζει ένα πολιτικό σχέδιο με συνεκτικότητα, αποτελεσματικότητα και σύγκλιση.

Η Γαλλία είναι έτοιμη να αυξήσει τη συμμετοχή της. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να μελετήσουμε την αναμόρφωση του ιδίου του προϋπολογισμού, δημιουργώντας νέους ιδίους πόρους. Τάσσομαι υπέρ για τον ψηφιακό τομέα όπως και για μερικούς ενεργειακούς πόρους, καταργώντας τις μειώσεις που δεν θα μπορούσαν να αντέξουν το Brexit, χρηματοδοτώντας αξιοπρεπώς την ευρωπαϊκή δράση στον τομέα της άμυνας και της μετανάστευσης, εκσυγχρονίζοντας τις σημερινές πολιτικές και προσδιορίζοντας τους όρους, θα έλεγα καλύτερα τα κριτήρια σύγκλησης στον φορολογικό και κοινωνικό τομέα ειδικότερα. Δεν πρέπει να αρνηθούμε καμία φιλοδοξία των σημερινών πολιτικών, πρέπει όμως να προσθέσουμε και τις νέες φιλοδοξίες μας. Προς αυτήν την κατεύθυνση θα εργασθεί η Γαλλία τους επόμενους μήνες.

(…)
Ανήκω σε μια γενιά που δεν γνώρισε τον πόλεμο και ανήκω σε μια γενιά που θέλει να έχει την πολυτέλεια να ξεχάσει εκείνα που έζησαν οι προκάτοχοι. Είναι πολλοί εκείνοι που σήμερα πιστεύουν ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να προτιμούμε τις συνηθισμένες συγκρούσεις, τις διαβεβαιώσεις του χθες, γιατί συνηθίσαμε τις γνωστές και καλώς εναρμονισμένες ρήξεις. Προέρχομαι όμως από μια γη και από μια οικογένεια που γνώρισε όλες τις καταστροφές του παρελθόντος μας. Οι επιλογές είναι λοιπόν απλές, εγώ δεν θέλω να ανήκω σε μια γενιά υπνοβατών, δεν θέλω να ανήκω σε μια γενιά που θα έχει ξεχάσει το ίδιο της το παρελθόν ή που αρνείται να δει τις αναταράξεις που συμβαίνουν στο παρόν της. Καθένας θα πρέπει αναλάβει τις ευθύνες του στους καιρούς που έρχονται, αλλά θέλω να ανήκω σε μια γενιά που θα έχει αποφασίσει σθεναρά να υπερασπιστεί τη δημοκρατία της, όχι γιατί είναι μια λέξη την οποία έχουμε συνηθίσει ή στην οποία βυθιστήκαμε, αλλά γιατί η λέξη αυτή διατηρεί όλο της το νόημα, γιατί είναι ο καρπός προηγούμενων μαχών.

Θέλω να ανήκω σε μια γενιά που θα υπερασπίζεται αυτήν την ευρωπαϊκή κυριαρχία γιατί πολεμήσαμε για να την κατακτήσουμε, γιατί έχει νόημα και γιατί αποτελεί την προϋπόθεση που θα επιτρέψει στις επόμενες γενιές, να επιλέξουν, όταν έρθει η στιγμή, το μέλλον τους. Και δεν θα υποκύψω σε καμία έλξη για τις αυταρχικές κυριαρχίες, δεν θα υποκύψω σε καμία ευκολία των παρόντων καιρών, αλλά πιστεύω ότι μαζί, η ευθύνη μας τους επόμενους μήνες, είναι να οργανώσουμε την πραγματική ευρωπαϊκή συζήτηση, τα πραγματικά ευρωπαϊκά ορόσημα, που μόνον εκείνα θα επιτρέψουν στους λαούς μας να επιλέξουν, εκείνοι που θέλουν μιαν Ευρώπη που δεν προτείνει πια, εκείνοι που θέλουν μιαν Ευρώπη της εσωστρέφειας, εκείνοι που θέλουν μιαν Ευρώπη της συνήθειας ή εκείνοι που είναι έτοιμοι να στηρίξουν μιαν Ευρώπη της φιλοδοξίας, της επαναπροσδιορισμένης κυριαρχίας, της ζωντανής δημοκρατίας, της Ευρώπης στην οποία πιστεύουμε. »

Περισσότερα :

Η ομιλία του Προέδρου Emmanuel Macron στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της 17ης Απριλίου 2018 στην ιστοσελίδα της Γαλλικής Προεδρίας : http://www.elysee.fr/declarations/article/discours-du-president-de-la-republique-au-parlement-europeen/

Βίντεο με τις ερωτήσεις και απαντήσεις του Προέδρου Emmanuel Macron στην ιστοσελίδα της Γαλλικής Προεδρίας : http://www.elysee.fr/videos/new-video-261/

δημοσίευση 13/06/2018

Αρχή σελίδας